رواية ذات 17عاما ولكن
الفصل السادس والسابع عشر
بقلم ايه طه
تمسكوها وتزوقها كدا.
افراد الامن:حقك علينا ياست هانم مش هتتكرر.
نظرت رهف لجاسر:علشان خاطرى بلاش تقطع رزق حد على الاقل بسببي انا مقدرش اتحمل الذنب دا وهما خلاص مش هيتعملو كدا تانى .
جاسر ضعف امام نظرة الرجاء من رهف وانها حلفته بخاطرها.
جاسر:خصم اسبوع لكل واحد فيكم وسماح المرة دى بس علشان خاطر الهانم سامعين.
افراد الامن:كتر خيرك ياباشا كتر خيرك ياهانم واستاذنو وخرجو.
جاسر:انا عدتيهالك المرة دى بس المره الجايه متتدخليش فى شغلى ولا بينى وبين العمال تانى.
رهف:انا مقصدتش بس فعلا حرام تقطع بعيش حد.
جاسر:وانتى شيفانى شيطان هقطع برزقهم كدا من غير حاجه ولا عملو حاجه.
رهف:ماشي بس الحاجه اللى عملوها ميستهلوش عليها قطع رزق بردو.
جاسر:لا عملو مسكو ولمسو مرات جاسر الثابت ودى عندى كبيره اوى.
رهف:ياسلام دا بقى علشانى ولا علشان غرورك وانك جاسر الثابت.
جاسر وشدها ليه لحد ماوقعت على رجليه.
جاسر:انتى شايفه ايه علشانى ولا علشانك.
رهف:احم انا شايفه انك تسبنى اقوم علشان نلحق نمشى ولا ايه.
جاسر:لسه مجبتلكيش باقيه حقك.
رهف:مش فاهمه.
جاسر:لسه فيه سهى السكرتيره.
رهف:ايوة دى بقى اكتر واحده عايزاك تزعقلها وتشخط فيها وتخصملها خصم كبير بس بردو من غير ماتترفد وتعرفها ان فى اصول تقابل بيهم الناس مش تهزءهم وتهنهم بالمنظر اللى اتعاملت بيه معايا دا فى ولا فى الاخر مكتب جاسر الثابت ولا ايه.
جاسر:اتثبت انا كدا المفروض وبعدين انا لسه قايلك ايه متتدخليش.
رهف:منا متدخلتش اهو انا بقولك راى ووجهه نظرى من الموضوع وبينى وبينك مش ادام حد علشان متقولش انى بحرجك ولا حاجه.
جاسر:ياسلام انا بتثبت هنا ولا ايه بس ماشي ياستى مادام بينى وبينك قولى انتى عايزاه.
رهف:طب استنى بقى اقوم اقعد هنا على المكتب ادامك وانت نادى عليها علشان افرسها اكتر واكتر. بقلم ايه طه
جاسر:هههههه تفرسيها اشمعنه.
رهف:اصلك مشفتش منظرها لما قولت انى مراتك برا هى وشها قلب ازاى وطريقه اللى كانت بتكلمنى بيها باين عليها انها غيرانه عليك من البنات علشان كدا مكنتش عايزة تدخلنى.
جاسر:مانتى بتفهمى هو امال مش فهمانى ولا حساه بيه ليه.
رهف:بتقول ايه ياابيه مسمعتش
.جاسر:مانتى كنتى ماشيه حلو ليه تعكيها كدا.
رهف:مش فاهمه.
جاسر:بصى بقى من الاخر انا مش عجبانى كلمه ابيه دى محسسانى انى عندى 40 سنه كدا وشعري ابيض هو انتى شيفانى كدا.
رهف:لا طبعا بس اتعودت اقولك كدا اقولك ايه يعنى.
جاسر:عايزك تقولى لى جاسر بس سهله وبسيطه وانتى وزوقك كدا لو دلعتنى يعنى مش همانع بس طبعا بينى وبينك.
رهف:نعم لا مش هعرف ومش متعوده اقول اسمك كدا على طول.
جاسر:مانتى قولتى برا يارهف نادتى عليا باسمى على طول.
رهف:انا عملت كدا.
جاسر:ايوة عملتى كدا وبعدين يلا اتمرنى علشان ناديت سهى خلاص ينفع تفرسيها وانتى بتقولى ابيه بردو.
رهف بتهز راسها بالنفى.
تدخل سهى لتجد رهف جالسه على المكتب ادام جاسر.
سهى:انا عارفه حضرتك ناديت عليا ليه وانا جهزت حاجتى ولمتها وكتبت استقالتى وانا مستعده لاى عقاب حضرتك تشوفوه بس انا فعلا والله ماعرف انها مرات حضرتك.
جاسر:حتى لو دى طريقه تقبلى بيها عملا او الناس عموما.
سهى:لا طبعا يااستاذ جاسر بس عمر ماحد اشتكى منى ولا من معملتى بس فعلا حضرتك بيجيلك بنات كتير بتبقى بس عايزة تتعرف عليك وحضرتك تبقى سيبلي خبر انك مش عايز ازعاج او حد يدخلك فانا بتصرف معاهم.
جاسر:وعلى اى اساس بتعرفي ان دول جايين يضيعو وقت ولا فعلا محتاجين يدخلو عندى.
سهى:حضرتك انا ليه نظره فى الناس وطول فتره شغلى عند حضرتك وانا قبلت ياما وشويه فعرفت اتعامل مع كل انواع الناس وبعدين انا بسال اى حد داخل لحضرتك ايه السبب واللى عنده سبب فعلا بدى حضرتك علم واللى جايه تضيع وقت بتعامل معاها.
رهف ومسكت ايد جاسر بايديها الاتنين ونظرت لسهى.بقلم ايه طه
رهف:يا سلام يعنى انتى كنتى عايزانى اقدملك تقرير مفصل انا ليه عايزة ادخل لجوزى ولا كان باين عليا انى جايه بضيع وقت.
نظر جاسر لرهف بعيون حالمه والبسمه على وجهه من كلمه جوزى اللى طلعت منها وايديهم فى ايد بعض شد جاسر على ايديها ونظر لسهى.
جاسر:ساكته ليه ردى على الهانم.
سهى:انا مقصدش طبعا ياهانم بس انا مكنتش اعرف ان حضرتك مدام الاستاذ جاسر والا كنت دخلتك فورا بس حضرتك كنت جايه منفعله اوى وبتزعقى ومكنتش عارفه اتعامل مع حضرتك.
رهف:يعنى كنت منفعله وبزعق ودا يوحي انى فى حاجه ضروريه مش جايه بضيع وقت والا كنت لبست واتشيك وادلعت زى ناس ولا ايه.
سهى:افندم حضرتك بتلمحى لايه معلش.
جاسر شد على ايد رهف بمعنى تسكت لكن رهف تجاهلت الموضوع.
رهف:يعنى اقصدك ياحبيبتى انتى سكرتيره جاسر الثابت ودى شركه عقارات واكيد عايزين المهندسين والعملا اللى بيجو هنا يكونو مركزين فى شغل علشان دى ارواح ناس مش مركزين معاكى ولو عايزه تكملى شغل فى مكتب الاستاذ جاسر يبقى استايل لبسك يتغير وطريقتك تتغير فيكى انك تكونى شيك وتريند وبتتعملى بانوثه وثقه وانتى محتشمه ومحافظه على نفسك ولا ننقلك فى اى قسم انتى تحبيه.
سهى:انا مسمحش بتلمحات حضرتك ليا وانا بشتغل فى الشركه دى من 7 سنين وزى ماقولت قبل كدا عمر ماحد اشتكى منى ولا من اسلوبى ولا حتى الاستاذ جاسر نفسه.
رهف:علشان الاستاذ جاسر كان بيركز فى شغله وبس مش فاضى للتفاهات التانيه وكان اعزب ودلوقتى اتجوز وانا اخاف على سمعه جوزى لما تكون سكرتيره بتاعته عامله كدا.وبعدين ادامك 5 دقايق ياتقبلى العرض اللى قولته ياما انتى كدا كدا مجزها حاجتك وكاتبه الاستقاله نمضيها ناو ولا تشغلى بالك.
جاسر شد على ايد رهف وجعتها بصتله بالم وغمزت له بمعنى استنى.
سهى:انا موافقه على عرض حضرتك من بكرا استايلى هيتغير وطريقتى كمان.
وقفت رهف ومدت يدها لسهى علشان تسلم مدت سهى يدها وسلمو على بعض.
رهف:يبقى احنا كدا اتفقنا تقدرى تتفضلى على مكتبك.
خرجت سهى.
قفزت رهف فى المكتب بمرح وهى تشعر بفرحه الانتصار.
حتى اوقفها جاسر.
جاسر:انتى مش بتسمعى الكلام ليه انا مش قولتلك متتدخليش بينى وبين الموظفين بتوعى انتى عارفه دى لو استقالت انا كنت هعمل ايه انا معتمد عليها فى حاجات كتير وبتشتغل معايا من زمان ومحل ثقه انت متخيله انتى كنتى هتاذينى ازاى فى شغلى بس يابت الناس انا قولتهالك مره وهقولهالك تانى انا مش.....
البارت 17
اللى يكسر كلامى سامعه.
رهف بخوف:اولا انا كنت عارفه انها مش هتستقيل لان بقالها كتير هنا ومستحيل تسيب الكيان دا والمكانه دى علشان تمشي وتبدا من جديد فى اى حته تانيه وبعدين انا مقولتش انى همشيها انا قولت هنقلها وهى اكيد بردو مش عايزة ترجع من مكانتها العاليه ثانيا انت قولتلى انك هتجبلى حقى وانا حره اجيب حقى بالطريقه اللى تريحنى اما ثالثا بقى انت كان عاجبك شكلها ومايصتها يعنى وزعلان انها هتتغير وانا بحافظ على شكلك وعلى العموم ولو مضايق عليها اوى كدا وحاسس انك ضايع من غيرها وعدم وجودها ماساه بالنسبه لك يبقى اتفضل روح اتجوزها واخرج اتعشى معاها كمان سلام.
جاسر شدها من ايديها.
جاسر:استنى هنا انتى رايحه فين.
رهف:مروحه ومن قبل ماتقول حاجه هخلي السواق يوصلنى لحد باب البيت علشان اسيبك تواسيها براحتك زمانها زعلت من الكلام وتقدر كمان تطلع لها وتلغى كل حاجه انا قولتهالها ولا يهمك قولها عيله وبتخرف.
جاسر:ايه كل دا ممكن تهدى بقى انا لا زعلان عليها ولازعلان شكلها وطريقتها اللى هيتغيرو انا زعلان على شغلى اللى هى مساكاه ولو مشيت وجبت واحده تانيه مكانها انا اللى هشيل الشغل كله علشان لسه مش هيبقى عندى ثقه فى الجديده فهمتى وخصوصا دلوقتى لان الشركه عليها شغل كتير ومتراكم وبعدين انا متفرقليش اصلا هى عامله ازاى المهم عندى شغلها عامل ازاى وهى لو فرقالى وكنت عايزها كنت اتجوزتها من زمان على فكره مش مستنيكى تيجى تقول لى الفكره العظيمه دى.
رهف:يعنى هى بجد متفرقلكش ولا اى حاجه.
جاسر:اقولك علشان ترتاحى لو دخلت عليا مره وهى قرعه انا مش هاخد بالى اصلا.
رهف تضحك:بجد.
جاسر:والله بجد وبعدين انا فى واحده اصلا شغلانى وبفكر فيها.
رهف:بجد مين ياابيه.
جاسر:انا قولت ايه.
رهف تعض على شفتها السفليه:اسفه نسيت وانت لازم تستحملنى لحد ماتعود ماشي.
جاسر:انا قولت الحركه دى متتعملش تانى فى ايه يابت هو النهارده اليوم العالمى لتكسير كلامى ولا ايه.
رهف:انا النهارده والله مش،مظبوطه خالص حصلى كميه حاجات فظيعه ودماغى مقلوبه.
جاسر:ايه اللى حصل قلقتينى فى ايه.
رهف:ايه دا انت غيرت كلامك معايا ومش هتاكلنى ولا ايه.
جاسر:لا ازاى يلا بينا.
خرجو وركبو العربيه ووقف جاسر قدام مول.
رهف:هو المطعم هنا.
جاسر:لا طبعا بس مش هتخرجى معايا بالسلوبته اللى انتى لابساها دى محسسانى انى خارج مع بنت اختى ولو روحنا فى حته وقولتى ابيه وانتى لابسه كدا انتى اللى هتسوءى سمعتى عايزاهم يقولى عليا بجرى ورا عيال صغيره.
رهف:والله شكلك عندك انفصام منين انتى كبيره اعقلي ومنين الناس هتقول عليك خارج مع بنت اختك ومنين بتطلب منى ابطل اقولك ابيه علشان بتحس انك كبير فى السن ومنين جايبنى هنا علشان ميتقلش عليك بتجري ورا العيال الصغيره ولا كانك عجوز.
جاسر:بتبرطمى بتقولى ايه يالمضه.
رهف:تانى لمضه وبعدين بقى وبعدين انا مكنتش بقول حاجه.
جاسر:طول ما انتى بتبرطمى هقولك لمضه انتى حره بقى.
رهف:انتى حره بقى بسخريه.
جاسر:يابت وبعدين معاكى انا مش هصبر عليكى كتير.
رهف:ودنى ودنى ياابيه انا تعبانه وراسي وجعنى الله.
جاسر:هو انا كل مااكلمك تقولى تعبانه وراسي وجعنى انتى استحلتيها ولا ايه وبعدين انا مش قولت بلاش ابيه دى.
رهف:والله كل ماتمسكنى من ودنى هقولك ياابيه.
جاسر:لا والله انتى بتردهالى يابت محمود.
رهف:مالها بت محمود وبعدين انا مش بحب لمضه وانت مش عايزنى اقول ابيه يبقى حاجه قصاد حاجه اتفقنا.
جاسر:انتى قولتيلى عايزه تطلعى ايه.
رهف:مهندسه زى بابا وامسك شغله.
جاسر:ضمنت انك هتنجحى فى كل الصفقات اللى هتمسكيها مهو ياما انتى مقنعه ياما بتضحكى عليا وبتثبتينى.
رهف:يعنى من دا على دا.
دخلو المول ورهف غيرت ملابسها لفستان ابيض منقوش بزهور صغيرة وجميله وخرجت لجاسر الذى انصدم من جمالها ومن جمال شعرها اللى اول مره يراه مفرود على طول ضهرها ومزينه شعرها بطوق بسيط جدا من الفراشات على اول شعرها.
جاسر:اى الحلاوة دى.
رهف بخجل:شكرا.
جاسر ابتسم على خجلها وركبو السياره.
رهف:احنا هنروح فين.
جاسر:في مطعم حلو اوى على النيل.
رهف:انت متعود تروح هناك.
جاسر:مش كتير من الوقت للتانى بتسالى ليه.
رهف:لوحدك.
جاسر:مش فاهم يعنى ايه.
رهف:يعنى كنت بتروح لوحدك.
جاسر:لا كنت باخد امى معايا اصلى بخاف اتوه طبعا لوحدى.
رهف:يعنى انا اول بنت بتروح معاك المطعم دا.
جاسرمسك ايديها:انتى اول بنت بتخرج معايا فى العموم.
رهف:بتتكلم جد ولا بتقولى كدا وخلاص.
جاسر:فى ايه يارهف ليه كل الاسئله دى بتغيري.
رهف:مش،موضوع غيره مش عايزة احس باحراج.
جاسر اوقف السياره فجاه وبص لرهف بحزن.
جاسى:لو حاسه انك هتكونى محرجه علشان خارجه معايا احنا ممكن نتطلع على البيت ونجيب اكل معانا تيك اواى علشان وعدتك انك هتاكلى من برا النهارده عادى.
رهف بدموع:لا والله مش دا قصدى انا قصدى مش عايزة حد يبصلى على انى مش اول واحده تبقى معاها او اقابل حد تعرفه كان عارف انك مرتبط ويبصلى بصه كدا ولا كدا ولا حتى تقابل اللى كنت مرتبط بيها بس كدا فهمتنى.
تذكر جاسر كلامه جده عن رهف انها معندهاش ثقه فى نفسها ودايما ضعيفه وخايفه.
جاسر:لا يارهف مش هتتعرضي لاى حاجه من دى علشان عمرى ماارتبط اصلا فطمنى وبعدين الموضوع مش مستاهل كل التوتر والدموع دى ومسح دموعها انا مش عايزك ضعيفه وخايفه كدا انتى رهف ثابت ليكى مقامك وهيبتك فى اى حته ومين ما كان يعملك حساب على فكره ولو عايزة تشوفى دا بنفسك هوريكى.
وساق العربيه.
رهف:هتعمل ايه مش فاهمه.
جاسر:استنى وهتعرفي بنفسك علشان انتى مش قليله وانتى بتقلى من نفسك اوى.
رهف:علشان انت بس ابن عمى وبترفع من معنوياتى مش اكتر اما انا عاديه جدا واقل من العادى كمان.
جاسر:طب استنى عليا وانتى هتشوفى وهتصدقى الكلام دا بنفسك.
وصلو المطعم.
جاسر:عايزك تنزلى وتدخلى المطعم وتقولى الجرسون ترابيزه لرهف ثابت ماشي.
رهف:لا طبعا انت بتهزر احنا هندخل سوا.
جاسر:اسمعى الكلام يلا انزلى.
رهف:لا لا مستحيل انا اعمل كدا الناس هتضحك عليا لا لا مش هعمل كدا ماشي.
جاسر:خلاص خلاص انزلى وانا داخل معاكى.
اول مانزلت هو مشا بالعربيه.
ورن على فونها.
رهف:انت ازاى تعمل كدا.
جاسر:انا واقف عند جراج المطعم وشايف البوابه لو......