رواية ذات 17عاما ولكن
الفصل الحادي عشر11
بقلم ايه طه
فريد:بقى كدا دا انا طب انا راضي زمتك دا واحد اخر فيلم سينما اتفرج عليه كان فيلم ابوعلى.
رهف:بتهزر.
فريد:اه والله.
رهف :خلاص تمام هتفرج معاكم على الفيلم بس هنتفرج فى انهى اوضه.
جاسر وفريد فى نفس واحد:اوضتى طبعا.
وبعدين بصو لبعض وفريد بلع ريقه وقال قصدى اوضه جاسر علشان التليفزيون هناك اكبر مش كدا ياجاسر. بقلم ايه طه
جاسر:اه فعلا وبعدين اوضتى اكبر وفيها كنبه وكدا عكس اوضه الاستاذ اللى فيها البتاع المحشي ڤل دا اللى بيقعد عليه مش عارف ازاى.
رهف:مفيش مشكله انا بسال بس علشان اعرف اروح فين.
الجد بسخريه:اه ياكلاب ولا واحد فيكم يقول تعالى ياجدو وقاعدين تتفقو وتعملو قدامى اخص عليكو اخص.
فريد:لا مش قصدنا ياجدو بس انت بتنام بدرى احنا عارفين وبعدين احنا هنسهر محتاجين حد يكون نايم علشان يعرف يصحى الغلبانه دى للمدرسه والاستاذ للشغل ولا ايه.
الجد:اه صح عندك حق اصلنا لو اعتمدنا عليك لادى هتروح مدرسه ولادا هيروح شغل وهتفشلهم زيك يافاشل.
وقام وذهب لاوضه المكتب يحتسى القهوه كعادته.
فريد:اوبس ايه الاحراج دا.
جاسر:انا لو منك اكون اتعودت على الاحراج دا انت عايش عليه.ويضحكون جميعا.
(طبعا انتو مستغربين ان الغدا مشا سلمى كدا ازاى مرات عم رهف عند اختها وهتبات عندها علشان كدا الاجواء صافيه انا بس قولت اقولكم) بقلم ايه طه
فريدذهب لغرفه رهف ليلا ودق الباب ودخل.
فريد:انا بخاطر مخاطره كبيره النهارده انا جبت حاجه ساقعه وجاسر جاب التسالى انتى بس عليكى تعملى فشار علشان الخدامين مشو.بتعرفي ولا هتفضحينا.
رهف:عيب عليك هبهرك.
فريد:هتبهرينى طب ربنا يستر يلا هسبقك انا على اوضه جاسر.
رهف:تمام بس اوعو تشغلو الفيلم من غيري والله ازعل.
فريد:دا غصب عنى مش بارادتى احسن جاسر يبلعنى.
قالها وهو خارج هى ابتسمت ونزلت على المطبخ عملت الفشار دخلت غرفه جاسر وهى ترتدى سلوبت عليها رسومات كرتونيه وربطه شعرها كحكتين من الجانب وشكلها طفولى خالص اول ماشفوها ضحكو فريد وجاسر.
رهف:انتو بتضحكو على ايه.
فريد:لا معلش انتى مش هتعرفي تتفرجى معانا على الفيلم.
رهف وهى عامله بوز زعلان:ليه بس منا عملت فشار حلو اهو وباطعمه كمان يعنى مدلعاكو.
فريد:لا مش علشان الفشار هو الفيلم+16فمش هينفع تتفرجى عليه.
رهف:ليه يعنى منا عندى 17 سنه يعنى ينفع ايه الرخامه بتاعتك دى يافريد.
فريد:انتى متاكده ان عندك 17 اصلى اول ماشفتك وانا حاسس 5 او 6 سنين بالكتير ايه اللى انتى عامله فى نفسك دا.
رهف:رخم والله رخم وبعدين مالى انا عادى وحلوة وكمان صح يابيه جاسر.
جاسر:واوى قالها وهو حاسسها وهو سرحان فيها. بقلم ايه طه
رهف:شفت احسن وطلعت لسانها لفريد وقاعدت على الكنبه جمبهم يشاهدو الفيلم.
بعد منتصف الفيلم شعر جاسر بتقل على كتفه فنظر وجدها نائمه على كتفه وفشار فى فمها.
هز جاسر فريد بهدوء اللى كان مركز فى الفيلم.
فريد:ايه ياجاسر في ايه جاى عند الحته المهمه وتنادينى.
جاسر:وطى صوتك ياحيوان رهف نايمه.
نظر فريد فوجدها نايمه.
فريد:ايوة عايز ايه يعنى.
جاسر:اطفى الفيلم دا وانا هشيلها اوديها اوضتها وننام.
فريد:لا طبعا انا هكمل الفيلم انا مالى انا اتشديت ليه وعايز اكمله.
جاسر:يابنى خلى عندك دم البت نامت.
فريد:سهله ياجاسر شيلها ونيمها على سريرك ورانا هنا ولما الفيلم يخلص ابقى شيلها وديها اوضتها وانسي ياجاسر انا مش هقفل الفيلم تمام وسبنى بقى علشان عايز اتفرج.
جاسر:والله انت رخم.
وشال رهف ونايمها على سريره ورجع كمل الفيلم مع فريد وبعد الفيلم ماخلص.
جاسر:لم الممنوعات دى اتخلص منها علشان جدك لو شافها الصبح هنطرد من البيت.
فريد:متقلقش كله تحت السيطره بس انت شيل رهف بس علشان تنام.يلا تصبح على خير.
جاسر:وانت من اهله.
جاسر ذهب ليشيل رهف وجدها فى نوم عميق جدا مش عايزة تسيب السرير لحد مازهق ومش عارف يعمل ايه قال خلاص انا هنام على الكنبه النهارده.
ذهب للدولاب واخرج ملابس ودخل الحمام وغير وطلع راح علشان يغطى رهف مسكت فى لياقه التيشريت ومهما يحاول جاسر تفليت يدها لكنه فشل.
جاسر:طب اهزها اصحيها دى ولا ايه.لا بس صعبانه عليا وهى عامله زى الاطفال كدا خلاص انا هقعد جمبها هنا لحد ما ايدها تفلت لوحدها.
فى الصباح التالى تستيقظ رهف على دق على الباب.
رهف:مين. بقلم ايه طه
الجد دخل ايه دا رهف بتعملى ايه هنا.
رهف فتحت عينهالتنظر لتجد جاسر نائم جنبها لتصرخ وتنط على السرير ليستيقظ جاسر مفزوعا لينظر ليجد نفسه كان نائم جنب رهف وجده فى الاوضه.
رهف:ازاى كدا هو ايه اللى حصل.
جاسر:قطعتيلى الخلف ياختى عرفتى ايه اللى حصل.
الجد:ايه اللى نيمك هنا يارهف وانت ازاى تنام جبها ياولد انت.
رهف:والله ماعرف ياجدو انا كنت بتفرج على الفيلم وبعدين مش فاكره.
جاسر:دى اخره اللى يسهر مع عيال صغيره الاستاذه نامت بعد نص الفيلم حطتها هنا على السرير لحد ما الفيلم مايخلص وانقلها لاوضتها جيت علشان انقلها لاقيته مسكت التيشرت زى مايكون حرامى ومش راضيه تسيبه اقعدت جمبها عقبال ماتسيبه شكلى كدا راحت عليا نومه بس دا اللى حصل.
رهف:يا سلام وانت مكنتش عارف تصحينى ولا انت ماصدقت يعنى.
جاسر:تصدقى انا غلطان وبعدين ايه ماصدقت دى قصدك ايه يعنى هموت نفسي علشان انام جمبك ياشيخه دا نومك متعب بشكل حسبي الله ونعم الوكيل فيكى لا ريحتينى فى نومه وكمان اصحى مخضوض.
رهف:بتحسبن عليا انا دا انا ملاك وانا نايمه شوف نفسك انت كنت نايم ازاى.
جاسر:ايه مالى كنت نايم.
رهف:معرفش انا كنت نايمه بس اكيد نومك غريب زيك.
جاسر:انتى بتستعبطى يابت انتى عايزة تجننينى.
رهف:انا ولاااا.
قاطعهم صوت الجد:انتو هتتخانقو وتمسكو فى بعض ادامى ولا كانى واقف مفيش احترام ليا ولا ايه. بقلم ايه طه
رهف وجاسر:اسفين ياجدو.
الجد:خلاص اللى حصل حصل يلا يارهف علشان تروحى المدرسه.
ذهبت رهف لغرفتها الجد حسابك معايا بعدين مش دلوقتى يلا اجهز انت كمان علشان تروح شغلك.
رهف جهزت ونازله على السلم وجاسر وراها قابلو بعض عند البوابه رهف بتركب العربيه ليمسكها جاسر من يدها.
جاسر:لا والله على اساس لما تعملى نفسك مشغوله فى الفون كدا مش هشوف اللى انتى عملاه فى وشك دا.
رهف:والله هى حاجات بسيطه مش اوفر علشان بس وشي تعبان من سهر امبارح.
اخرج جاسر منديل من جيبه واعطاه لرهف:امسحى اللى فى وشك دا بدل ماخلى