رواية ورد
الفصل السادس6
بقلم ندي احمد
ورد فضله يضر'بوا فيها و فى بطنها و فجاة صوت صريخها وقف و ورد بتنز'ف بغزارة
فارس قام بخضة
منى : فى ايه يا فارس ده شغل ستات ملكش دعوة انت
سعاد دخلت المكتب بخضة لفارس : البت قاطعة النفس يا فارس الحقنى
فارس بصدمة : ايه
منى : تلاقيها بتستعبط علشان نوديها مستشفى و تهرب هناك مع اللى غواها و حبلها
فارس اتصل بدكتورة اللى كشفت قبل كده على ورد
دكتورة : هى عندها ك'سر فى دراعها اليمين و شوية كدمات و حصلها صدمة عصبية بس انا ادتها مهدئ دلوقتى نيمها و هى جسمها ضعيف جدا انا كتبتلها فيتامينات و شوية أدوية ياريت تتاخد فى معادها
سعاد : طب و النز'يف هى اكده سق'طت يا دكتورة
دكتورة: ايوة للأسف
مراد دخل البيت : فيه ايه انتو عملتوا ايه فى ورد و جيه يدخل الأوضة على ورد
فارس بغضب و مسك مراد : تدخل فين ايه يا مراد انا عايز تدخل تطل على مراتى انت اتجننت و لا القاعدة فى القاهرة لحست عقلك
مراد بصدمة : مراتك ازاى ده انت اد عمرها مرتين يا فارس
سعاد : و فيها ايه هو معملش حاجة غلط و لا حرام
مراد : انتو ايه خلاص مش قادرين تميزوا ازاى اتجوزتها ده انا اشك انها بلغت اصلا
فارس بغضب : الزم حدودك يا مراد انا سكتلك من الصبح
مراد خلى الخدم يحضره لورد العشاء و نبه عليهم على مواعيد الدواء
فارس راح علشان يقول للخدم اضايق لما عرف ان اخوه قالهم قبله
فارس راح لمراد اوضته
فارس بغضب : مالك يا مراد مهتم بورد كده ليه ديه مرات اخوك
مراد : فيه ايه يا فارس ورد صعبت عليا و حرام اللى بتعملوه فيها ده
فارس : لاء حنين اوى اسمع يا مراد اخر تنبيه ليك لو اتكرر موقف تانى مع ورد متلوش الا نفسك
مراد : فى ايه لكل ده يا فارس ديه ورد ديه اختى الصغيرة و بعدين ديه عيلة
فارس: انا قولتلك ملكش صالح بيها
فارس طلع الأوضة عند منى
منى : مالك يا حبيبى
فارس : مش عارف بفكر
منى : بتفكر فى ايه
فارس: بقولك يا منى انتى مش شايفة ان ورد صغيرة على الخلفة
منى : صغيرة ... صغيرة مين ديه فى بنات بتخلف أصغر منها و بعدين ما هى كانت حامل و هتخلف فرقت ايه ولا انت اللى قلبك بيحن
فارس : انا مش قادر أتصور ان ده يطلع منها ديه لسه عيلة
منى : عيلة ايه انت مش شايف البنت عودها فاير ازاى ده اللى شوفها يقول بنت ١٨ و كملت بدلع و بعدين احنا هقضى الليل كله نكلم عنها ولا ايه
فارس: عندك حق يا قمر و جيه يحضنها
منى بعدت بدلع و ضحكت : هتجيب ايه لقلبك المرادى بقى
فارس : هو لازم كل مرة اكده
منى بزعل مصتنع : خسارة فيا
فارس : لاء يا قمر اللى تعوزيه كله يكون عندك و راح قل'ع هدومه ووووو
فارس شرب كتير مع منى و كان ماشى بيتوح لحد ما دخل أوضة ورد و قرب منها و هو عارى الصدر
ورد حست بوجوده
ورد بخضة : فى ايه يا فارس
فارس قرب منها اكتر : وفرى صويتك ده لبعد شوية يا فا'جرة
ورد : ابعد عنى يا فارس انت شكلك شارب
فارس مهتمش و بدا يكمل ما بدأه
فارس اتصدم من اللى شافه