رواية ورد
الفصل الثامن8
بقلم ندي احمد
منى بغيرة و صدمة : فارس ايه اللى مقعدك عندها من الصبح كده
فارس : انا هاخد ورد على بيت ابوي المهجور تنضفه لوحدها
ورد بصتله بصدمة من اللى قاله و منى بصت بفرحة و شما'تة فى ورد
فارس بزعيق : فاهمة يا بت
ورد باستغراب : حاضر
منى : صحيح يا حبيبى انا كنت عايزة اروح اقعد مع ماما يومين وحشاني
فارس : ماشى يا حبيبتى براحتك
ورد بتعيط فى العربية لأنها افتكرت انه هيخليها تنضف فعلا
ورد ببكاء : هو القصر طب كبير هو لازم انضفه كله النهاردة
فارس : انتى فاكرة انك هتنضفى بجد انا كنت بقول كده علشان محدش يشك لما لاقى ان معاملتى اتغيرت
فارس وقف عند محل ملابس
فارس : يلا انزلى
ورد : ليه فى ايه
فارس: هشترى لك شوية هدوم
ورد بفرحة طفولية: بجد يا فارس
ورد جت تشترى هدوم مش محجبات عادى
فارس : ايه ده لاء انت المفروض كبرتى يعنى لازم تتحجبى
ورد : طب ما فى بنات معايا مش متحجبين ليه يعنى انا
فارس : لاء يا ورد انتى كبرتى و لازم تتحجبى و تلبسى واسع و لو عايزة الهدوم ديه تبقى فى البيت
ورد : حاضر
ورد لبست فستان كشمير و طرحة بيج
فارس انبهر بجمالها و ازاى هى بالبراءة ديه
فارس فى العربية
فارس : انا هنروح البيت هناك و انا عندى مشوار مهم هروحه
ورد اتكسفت تقوله انها خايفة تقعد لوحدها
فارس سابها و راح لدكتورة وداد
دخل العيادة و دخل عليها أوضة الكشف و قفل وراه الباب و قعد قدامها بهدوء و طلع مسد"سه و حطه على المكتب
وداد : خير يا فارس بيه
فارس : شكله كده مش خير بس انا هدخل فى الموضوع على طول مين اللى خلاكى تقولى ان ورد حامل
وداد : ماهى مدام ورد كانت فعلا حامل و اجه"ضت
فارس مسك المسد"س و شد اجزاءه : شكلك مش باقية على عمرك
وداد : فى ايه يا فارس بيه انا معملتش حاجة
فارس : لو منتقتيش دلوقتى اتشهدى على روحك
وداد : انا معرفش حاجة يا فارس بيه
فارس وجه المسد"س لدماغها
وداد : خلاص هقول انا كل اللى حصل ان مرات محمد بيه عم حضرتك هى اللى قالتلى اعمل كده انا مليش صالح
فارس: سامية
وداد : ايوة هى
فارس : عارفة يا دكتورة الغبرة لو نطقتى كلمة من اللى حصل دلوقتى ساعتها مش هيكون فى كلام هيكون فى فعل
وداد هزت راسها بخوف
فارس خرج و هو بيفكر يعمل ايه بس قرر انه مش هيتسرع دلوقتى و راح البيت لورد
عند ورد كانت قاعدة مبسوطة بالفساتين و كانت بتجرب واحد فيهم كان فستان اسود يصل للركبة و مفتوح من عند الكتف و كانت قاعدة تلف بيه و مبسوطة
فارس دخل شافها انسحر بيها
فارس لنفسه : فى ايه انت وعدت نفسك انها هتبقى بنتك فى حد يبص لبنته اكده اخص ده انت لو كنت خلفت كان زمان عندك بنت قريبة من سنها
ورد اخدت بالها انه واقف
ورد اتخضت و وقفت مكانها
ورد : هو انت هتحبسنى هنا
فارس : لاء مفيش حبس يا ورد
ورد : هو انا امتى هروح لعمى
فارس : تعالى يا ورد اقعدى عايز اتكلم معاكى
ورد : نعم
فارس : ورد انتى عارفة مين اللى كان السبب فى كل ده سامية مرات عمك محمد
ورد : ايه ماما السبب ازاى مستحيل
فارس : لاء يا ورد بجد لسه برده عايزة تروحى لعمك تانى
ورد: انت بتقول كده علشان مش عايز اروح صح
فارس: لاء يا ورد احنا المفروض دلوقتى ان لما نرجع القصر مفيش حاجة تبان علشان هى اكيد ليها عين هناك
ورد : انت كداب ماما سامية عمرها متعمل كده هى ممكن تكون يتض'ربنى ساعات بس هى بتخاف عليا
فارس : انتى يا ورد مصدقة بجد اللى بتقوليه ديه بتضحك عليكى هى اللى جابت الدكتورة و خليتها تعمل كده
ورد بكت : انا مش عايزة اروح فى حتة و مش عايزة حاجة خالص انا ليه بيحصلى كل ده انا ماذتش حد انا حتى مليش مكان تانى اروحه انا كان نفسى ربنا يخدنى مع اهلى وقتها انا بكره نفسى و بدأت تبكى بحرقة
فارس راح شدها فى حضنه بحنان : اهدى يا ورد انتى هنا فى بيتك و متقوليش اكده تانى انا هكون ضهرك
ورد خرجت من حضنه باحراج : لاء يا فارس ده مش بيتى انا مش عارفة انتى ليه اتجوزتنى انا مش فاهمة انت مش مضطر تدخل نفسك فى موقف زى ده و خلاص انا هروح اقعد مع خالى اللى فى اسكندرية
فارس : لاء يا ورد انتى مش هتروحى حتة
الباب خبط
فارس : اطلعى فوق
و كان مراد
مراد دخل بغضب
مراد بغضب : ايه يا فارس ارحم ورد شوية ده حتى لسه تعبانة و خدها تنضف البيت انت معندكش قلب
فارس : انت مالك اصلا و بعدين انت جاى هنا علشان كده بس
مراد دخل و كانت ورد لسه واقفة
مراد : انتى كويسة يا ورد يلا تعالى معايا انا هروحك
ورد : انا كويسة يا مراد
فارس بغضب : ورد اطلعى فوق
ورد طلعت و مراد مشلش عينه من عليها
فارس : اظن انى حذرتك يا مراد ملكش صالح بورد
مراد : لاء يا فارس هى علشان ملهاش حد تعمل فيها كده انا مش هسمحلك
فارس : انت مين اصلا انا جوزها و حر
مراد : لاء مش حر و انت ازاى جالك قلب تتجوز عيلة فى سنها ....ورد هترجع البيت دلوقتى انا مش هامن تقعد معاك تعمل فيها حاجة
فارس مسك مراد من هدومه
فارس : الزم حدودك يا مراد علشان انا عامل نفسى مش فاهم بمزاجى انت عايز توصل لايه بالضبط
مراد : انا عايز اتجوز ورد
فارس : .....