الفصل الاول1
بقلم الاء حجاج
تبدأ روايتنا ببنت تسمى مرام عندها 17 سنه من عيله فقيره مامتها ماتت وأبوها علطول بيضربها ومرات ابوها بتعذبها كل يوم وفى كليه هندسه
محمد 24 سنه من عيله متوسطه الحال مهندس ويبقى جار مرام
مريم شقيقه محمد 20 سنه كليه طب وهيا اكتر واحده مقربه من مرام
............................
مرام ببكاء : كفايه يا بابا كفايه
ابوها بغضب : قومى يابنت ... فرغى الاكل واسمعى كلام نها
*نها مرات ابوها بتكرها وبتخلى ابو مرام يضربها كل يوم *
نها بشماته : قومى يابت يلا
مرام ببكاء : حاضر
وفرغت مرام ليهم الاكل
ابوها : أخرجى مش عاوزه اشوف وشك
مرام خرجت وطلعت لمريم
مريم بدموع : ضربك تانى
مرام بعياط : جسمى واجعنى اووى
مريم طبطبت عليها
ام مريم * هبه* : تعالى يابنتى
وخدتها اكلتها و فضلت معاها لحد ما نامت على نفسها
محمد رجع من بره
محمد: السلام عليكم ورحمه الله وبركاته
الجميع : وعليكم السلام ورحمه الله وبركاته
محمد : فى اي مالكم
هبه بحزن : مرام طلعت وهيا يحبه عينى ميته من العياط وأبوها منه لله ضربها لحد ما جسمها ورم
محمد بغضب وحزن : طب هيا فين دلوقتى
هبه : جوا وشاورت على الاوضه
محمد ساب كل حاجه ودخل تلقاها نايمه ودموعها كانت على خدها
مسح دموعها
وهي صحيت مفزوعه
مرام : ارجوك ماضربنيش انا معملتش حاجه
محمد حضنها : اشش متخافيش انا جمبك كلها فتره ومش هسيبك ليهم
مرام حضنته وبتبكى : جسمى واجعنى اووى معرفش بيعمل معايا كده ليه
محمد : متخافيش انا مش هسيبك ليهم تانى
وبعد عنها وتاملها وقبلها بشغف وبعد عنها هيا اتكسفت وجت تخرج مسكها من ايديها مرام
مرام بكسوف: نعم
محمد : انتى هتمى 18 امتى
مرام باستغراب: اخر الشهر بس ليه
محمد قعدها جنبه : مرام انا بحبك مرام انصدمت من اعترافه وتوترت بعدت عنه
مرام بدموع: خلينا اخوات
قامت ومشيت وجايه تخرج لقت اللى بيشدها
محمد : انتى مش بتحبينى
مرام سكتت وباصه للأرض
محمد رفع دقنها
محمد : قولى انتى مش بتحبينى
مرام عيطت : بحبك بس خايفه اخسرك خايفه نبعد عن بعض
محمد : انا عمرى مهسيبك لحد غيرى انتى ليا وبس وقرب منها وقبلها
بعد عماها وهيا كانت مكسوفه زقته وخرجت
هبه: مالك يا بنتى وشك عامل زى الطماطم ليه
مرام بتوتر : هاه لا مفيش حاجه
مرام : انا هنزل عشان ميضربنيش
هبه طبطبت عليها : متخافيش يبنتى كل حاجه هتتحل
.................................
وبعد مرور يومين
محمد : بقلك اي يما عاوزك فى موضوع
هبه: خير يابنى
محمد: خير أن شاءالله بصى احم انا عاوز اتجوز
هبه بفرح : فى واحده عجبتك قولى وانا هروح اطلبهالك وكملت بحزن بس هتجيب فلوس الشقه منين والشبكه والكلام ده
محمد : اللى انا عاوزها مش هيهمها كل ده وانا هتجوزها وتعيش هنا معانا
هبه : وتبقى مين دي
محمد : احم ااا مرام
هبه بخضه : انت اي اللى بتقولو ده مرام لسه صغيره والفرق بينكم كبير شويه وكملت بحزن وحتى لو اقنعتها ابونا هتقنعو ازاى
محمد مسك اديها وقبلها : متخافيش كلو هيتحل انا عاوز احميها من ابوها واللى بيعملوا فيها وكمل بسرعه وانا والله بحبها وعاوزها تبقى مرتى
هبه : تب وهتعمل اي
محمد : المشروع اللى كنت هعملو هاجلو والفلوس هدفعها لابوها عشان اتجاوزها أما موافقتو فسبيها عليا
انا هخرج دلوقتى ولما اجى نبقى نتكلم
هبه : ماشي يبني ربنا معاك
محمد نزل خبط على شقه مرام
مرام فتحت وقالت بتعب : ايوه يا محمد
محمد : انتى كويسه
مرام : الحمدلله
محمد : نها موجوده
مرام باستغراب: اه لي
محمد تب نديها عشان عاوزها فى كلمتين
مرام: حاضر
ذهبت مرام لمرات ابوها
مرام لنها : محمد عاوز حضرتك بره
نها بقرف تب أخرجى وانا جايه
مرام خرجت منها اتكلمت مع نفسها : يا ترى عاوز اي اما اشوف
خرجت نها وقالت بضيق : اتفضل يا محمد واقف لي
دخل محمد وقال : انا عارف ان ابو مرام مش موجود عشان عاوزك فى موضوع
نها : موضوع اي
محمد : .......
نها بصدمه : اي